munch - portret

Edward Munch

194 obrazy - galeria malarstwa

 

Munch w studio
......................................................................................................................................................................................................................................
 
 


   Obrazy Edwarda Muncha

  Munch 1881-1894
1881-1894
Munch 1895-1903
1895-1903

Munch 1904-1915
1904-1915

Munch 1916-1942
1916-1942
   
 

Edward Munch - lista obrazów wg tytułów i dat

Edward Munch był norweskim malarzem i grafikiem żyjącym w latach 1863 – 1944.

Tematy podejmowane przez Muncha to lęk, samotność, zazdrość, choroba, przeciwstawienie życia i śmierci, fatalizm płci. Motywy te pojawiały się w malarstwie i grafice Muncha nieustannie, z uporczywością, przy której słowo: obsesja – narzuca się samoistnie. Zmysłowość pojawia się tu z atrybutami śmierci, w relacjach między kobietą a mężczyzną widoczna jest nieubłagana walka, kobieta przy tym ukazuje oblicze demoniczne. Munch nie bał się przedstawiać jakichkolwiek metafor – potwierdzeniem tego jest choćby litograficzna wersja Madonny, gdzie w obramieniu wiją się ogromne plemniki i kurczy potworkowaty embrion.

Interesowała go przede wszystkim figura ludzka. Pejzaże były rzadsze, lecz gdy je malował, miały one też znaczenie psychologiczne, tak jak u van Gogha. Biała noc u Muncha oznaczała także bezsenną noc człowieka trawionego wewnętrznym niepokojem. Sławny Krzyk jest nie tylko krzykiem samotnego człowieka na moście; bierze w nim udział niemal cała natura.

Gdy Munch malował miłość i śmierć, samotność i chorobę, cichą rozpacz i skurcz przerażenia, malował to, co zdarzyło się jemu samemu lub jego najbliższym. Matka umarła, kiedy miał pięć lat; gdy miał lat czternaście, zmarła po długiej chorobie jego starsza o rok siostra. Mówił, że jego dom był jakby stworzony do cierpienia i śmierci. „Bez śmierci i cierpienia – napisał – sztuka moja byłaby jak okręt bez steru”.

Munch malował szerokimi płaszczyznami, stosował mocne kontrasty i gwałtowne skróty. Jego sztuka była wolna od małostkowej troski o detal, tworzona jakby w nieustannym pośpiechu i ekstazie, składająca się z błyskawicznych olśnień, niepohamowanych porywów.

Swoją młodość Munch spędził w Christianii (Oslo), Paryżu, Nicei, Berlinie. Bardzo często zmieniał miejsce pobytu. Ktoś spośród przyjaciół Muncha opisywał jego mieszkania i pracownie z tamtych lat – miejsca urządzone zawsze prowizorycznie, zawsze jakby tymczasowe, zapowiadające przeprowadzkę, podróż. Nigdy też nie odbył rzetelnych studiów artystycznych, choć jako jego nauczycieli wymienia się rzeźbiarza Juliusza Middelthuna, Christiana Krogha, Fritza Thaulowa czy Leona Bonnata; były to jednak zawsze kontakty krótkie, powierzchowne. Munch był i pozostał samoukiem – prawdy o malarstwie, o technice malarstwa i rzeźby dochodził sam.

Sławę Edwarda Muncha ustaliła zbiorowa wystawa w Kolonii w 1912 r., kiedy uznano go za jednego z pionierów sztuki XX wieku.

Twórczość Muncha oddziałała bardzo silnie na malarstwo europejskie początku XX wieku, będąc jednym z głównych źródeł ekspresjonizmu. W Polsce wpływ Muncha w sztuce Młodej Polski zaznaczył się dzięki Stanisławowi Przybyszewskiemu - wpływ Muncha widać zwłaszcza w malarstwie Wojciecha Weissa.

Edward Munch umarł 23 stycznia 1944 roku w Ekely, przekazawszy przed śmiercią swe liczne dzieła (przeszło 1000 obrazów olejnych, 15 tysięcy rycin, 4400 rysunków i akwarel oraz kilka rzeźb) miastu Oslo, co pozwoliło na otwarcie w 1963 roku w stolicy Norwegii okazałego Muzeum Muncha.

info@munch.com.pl ::